دو تا پرنده هستیم رو شاخه های غربت
نه اهل قصه گفتن نه خوندن و نه صحبت
ما بس که نپریدیم پریدن یادمون رفت
تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت
نه رفیقی نه سلامی نه کسی با یه پیامی

رو درختی تنها توی دشت و صحرا بی پناهیم
سر توی بال هم اما باز محتاج یه نگاهیم
v پاک و معصوم بی گناهیم خالی از حرف پر آهیم
دو تا پرنده هستیم رو شاخه های غربت

نه اهل قصه گفتن نه خوندن و نه صحبت
ما بس که نپریدیم پریدن یادمون رفت

تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت