ببین از تو چه پنهون ، دلم هواتو کرده
هوای صحبت های تو آشنا رو کرده
می خوام هزار و یکشب ، بشینم پای حرفهات
نگاهم رو بدوزم ، به اون غنچه ی لبهات
ببین از تو چه پنهون ، قشنگ نازنینم
نمی خوام نمی تونم ، که دوریتو ببینم
تو چشمای قشنگت ، یه آسمون ستاره ست
تبسم روی لبهات ، برام عمر دوباره ست
از تو چه پنهون که شبها ، تو به خوابم میای
بنده نوازی می کنی ، به سراغم میای
دل من رو با خود می بری ، تو به شهرهای دور